Apa yang bertambah?

      Bulan puasa menjelang lagi.Aku menanti ketibaannya dengan debaran dan penuh gembira.Tapi malang tidak berbau,aku telah dilanda penyakit ghaib sebelum puasa.Badanku lemah,badanku sakit seperti dicucuk jarum, perutku sakit macam diperah-perah, seluruh badanku jadi lesu,aku tidak dapat lena pada malam,aku mimpi  benda-benda yang menakutkan setiap hari.Aku berjumpa dengan ustaz yang pernah mengubati aku dulu,memang sah aku "diserang" lagi .Memang nasibku sudah ditakdirkan begitu.Sudah banyak tahun aku sakit,dan setiap kali aku jatuh sakit,ia jadi pada bulan Ramadhan.Aku pasrah,aku sedih,aku binggung,aku ......tergamam,apa lagi dosaku,apa lagi Tuhan nak uji aku?

      Sudah banyak tahun aku  tidak dapat menjalankan ibadah puasa dengan baik dan sempurna.Aku tidak dapat buat sembahyang terawih,badanku lemah.Aku tidak dapat buat sunat-sunat yang lain seperti orang lain buat.Badanku terlalu letih dan lesu.Bulan Ramadhan hanya datang sebulan setiap tahun,aku tak dapat ambil perluang ini untuk menambahkan amalan dan ibadah aku.Aku rasa amat sedih,amat kecewa.Mengapa aku  selalu diuji,selalu diduga sehingga tahap begini.Ya Allah,hambamu ini terlalu lemah untuk meneruskan lagi.

       Kawanku hari ini tanya pada aku ,bulan puasa ini adakah amalan kita sudah bertambah?Aku tersentak,amalan bertambah?Aku tak dapat berkata-kata untuk seketika.Sebenarnya,demi masa ,manusia sentiasa dalam kerugian.Apa yang manusia mahu dalam hidup masing-masing?walla wa'lam.Apa yang sebenarnya bertambah dalam bulan puasa? Amalan atau makan?Kita perlu perlahankan rentak hidup,renung-renunglah dalam diri kita ,sebenarnya banyak lagi yang perlu kita tambahkan.

婚姻

前几天，我在收音机听到一个最新的报告，说外国做了一个researh的新发现，以前大家所谓的七年之痒不再出现了，现在是十二年之痒了！哈，听了我自己也偷笑。是好现象，还是坏现象？



今天，我和一个刚生了小孩的同事在报纸上读到七年之痒的故事，我就告诉她说现在不再是七年了而是十二年，对我来说应该是个好现象。可是，她的反应竟然比我还快，她说不一定是好的，也许都不用等到十几年，一两年不能好好的相处，早就分开了！哈。很厉害的说法。过后，我就说了一句，“真正快乐，真正幸福的婚姻只是在婚后的五年罢了。”她很幽默的说，今年是她结婚的第二年，那她应该还会有三年去享受。哈哈，GODS KNOW!



婚姻，一个很诱人的字眼，一个人人对它怀有憧憬的两个字。到底它是何妨的神圣？我看只有那些接过婚，曾经亲身经历过的人才会了解。结婚，是两个人的事，分开也是两个人的事，可是，当两个人不能再相处在一起时，它就会成为很多个人的事！为什么？很简单，婚后，亲戚朋友也多了，孩子也会跟着生出来，当你要做一个决定时，你就不可能想自己一个人，这样会对他人很不公平的。可是，如果想得太多的话，自己就会成为婚姻的牺牲品！尤其是女方，很多时候都是忍气吞声，眼泪向肚流的，还不是看在儿女的份上，婚姻再怎样的淡，怎样的难受，还是要忍。


我自己本身都已经走过了这样的日子。没有人会相信，当你的婚姻淡到见面都没话说时，他的存在都对你无所谓时，哈，要哭，眼泪都流不出来，要笑，只能望着苍天苦笑！如果时间可以倒流，如果上天还会让我再选择，我灵愿保持单身。


其实，一场婚姻，快不快乐，幸福不幸福，只有那对夫妇本身才知道。接了婚，很多时候，很多东西，都不是自己想象的那么美好。那，该怎么办？撇了他？还是不要了，再找过别人？可能吗？还是，只能忍，无止境的忍罢了！唉，no comment.

再一次的冲击

女人，一生中有太多的冲击，太多的未知数。我，走过了人生的三份之一点五的路程，从少女到中年，经历了很多的第一次，成功的，失败的，数也数不完。经验会让我的人生观有所改变，从不知天高地厚，到现在的善解人情，从天不怕，地步怕，到凡事先三思而后行。我，如今已走过了这么多年的时光，真的很想再来一次的冲击！






四十过了的女人会比年轻的来得勇敢？来得实力冲冲，杀伤力很大？过了四十的女人，体力真的比不上年轻的。也许就是这样，所以我才想再找一份比较轻松的工作来慢慢的走完这个中年。我，真的不想在一个心有余而力不足的情况下工作。我觉得很过意不去。可是，今天，我遇到了一个很合我心意的工作，一个我很有保握可以做的工作，我却不敢放下眼前的现在，我好像有太多的优虑，太多的放不下。是人家所说的commitment吧。






女人，真的是太会想东西。想来想去，还是一句老话“放不下”。以前的我，不是这样的。我如果已经决定了一件事，没有人能够让我再改变主意!那，我以前的风格去了那里？有点迷失！是现实的社会改变了我？还是自己逃不过里面的心魔？



我，应该再给自己一机会去证明自己真正的潜能，我很相信我还会做得更好。
感觉告诉我这次是对的选择。出去看看外面的世界，发挥一下自己的才艺，在没有太多压力的环境下工作，我应该会做得很好！

今年的母亲节

五月的来临，静悄悄。也许是太多的事情要办，我似乎忘了这个礼拜天就是母亲节！不知道是在为自己找借口，还是没有心情去庆祝今年的母亲节，还是。。。。。。。。我根本就不想去为自己的妈妈庆祝？我，心里头好像有一些东西还不能解决。。。。。不知道，真的不想再去分析这么多。



妈，很想告诉你，其实我还是很向往以前那样，我们几个兄弟姐妹能一起回来老家和你一起吃一顿饭，谈一些家常便话，看到你老人家有说有笑，真的很开心。可是，现在，我们几个姐妹好像没有什么话题了，见面时，很陌生，有很大的隔离。不知道是我自己的心魔，还是，她们的口气，我始终就是不能跟她们再有说有笑。很悲哀不是吗？



我，有时候还是很矛盾，有时候真的很想打自己两巴掌，很想把自己打醒。可是，我。。。的内心真的不能够放心下以前曾经发生在我身上的点点滴滴，我不能。。。。我。。放不下！

妈，亲情，这两字，对我来说已经是没什么了。我不会再追究，我不会再执着。我，现在已经看透了她们的真面目，我，不会再对她们存有什么希望。算了，少了几个姐姐对我来说没有很大的影响，我，还是一样会过我自己的生活，做我自己的东西。日子照样的过。

妈，我知道你是会了解我的内心，我的任性，我，不会做自己不想做的东西。也不会为了某某人而出卖了我的自尊。



妈，在这五月份里的某一天，我应该会有所安排，我会给你带来一些惊喜的。。。。气氛，惊喜的时刻，只要你高兴，只要你喜欢，我会尽力去做到的。妈，我现在也已经是一个孩子的妈妈了，我了解做妈妈的心，做妈妈的痛，做妈妈的优。无论如何，妈妈，这两个字，在我的心目中永远都是高高在上的，神圣的，伟大的！妈，母亲节快乐！

梦里的哥哥

这一场梦是真是假，没有人能够给我一个肯定。我二哥他已经死了这么多年，我们一家人从来不曾梦见他，妈妈她也一样。可是，他却让我在梦里感觉到他的存在。二哥他应该是要我知道一些东西，我好像感应得到。

最近，好像很多梦，都是很抽象的梦，我问了很多人，很多人都不能给我一个满意的答案。在梦里我看到很多东西，光，山，水，透明的物体，个个都很稀奇。

二哥的出现也是一样，他，到我的梦里来，一句话也没说，心灵沟通，让我知道他是我的二哥，他是透明的，没有像我们这样的身体，他第一个握着我的手，我感觉到，然后再握着姐姐们的手，接着，他熊抱着妈妈，很久，很久。妈妈她也抱着他，两人都沉默。不久，二哥他像一阵烟，消失了。我也突然间醒来。我坐了起来，很久，抬头看着墙壁卦着的钟，才凌晨三点多，不知不觉，我的泪水突然涌上，我哭了。为什么二哥他不让我们看见他？以前，他很小就离开了我们，我从来都不曾看过他的样子。然而，他现在出现在我的梦里，也不让我看到他的真面目。为什么？

二哥，他的离去，妈妈她最伤心。至今，每当我们问起他时，妈妈她都不会多说两句，看到她那无奈的眼神，我知道，她内心还是在淌着血。这场梦，我一直都不敢向妈妈说起，我很怕，怕她老人家再次的。。。。。

二哥，如果你真的有话要跟我说，请你再次托梦告诉我，我一定会成全你之前还未解围的心愿。安息吧，二哥，请你不要再担心我们，我们一家人都过得很好！真的。

真相

这次的宴会为我带来了太多的醒悟，太多的。。。。。不可思议。最可怜的还是我妈妈，本来是一个快快乐乐的生日宴会，特别为她而做的，结果她老人却没有如愿以偿，她的九个孩子只有六个回来和她一起庆祝。很伤心。我真的没有预料到会变成这样。妈，不知道是不是我的固执才会囊 成这个不愉快的结局？有点矛盾。





现在，亲情，这两个字对我来说似乎变得有点陌生。我用两千块钱买回来了亲情的真面目，哈，可悲？可喜？钱，真的是有很大的影响，很大的作用！他妈的，我亲身姐姐她们输不过，怕没面子，话讲出了就收不回，输不过我这个做小的妹妹，连妈妈她们都不给面子！哈，这就是人家说的养女儿，心痛没人知。如果，今天换着我是做妈妈的话，我不赏她们两巴掌我就不姓周！





妈妈，这个名词对我来说，永远都是高高在上的。没有别人可以代替，也没有别的东西比她更重要。可是，我的几个姐姐她们好像不认同我的看法，对她们来说，老公和孩子才是她们的第一，妈妈在她们的眼里好像可有，可无。其实，我也不能强迫她们跟我一样，可是，我这个做小的还是觉得她们真的很过分！妈妈的八十一岁生日宴会都不回来一起庆祝，为了面子的问题，连妈妈的养育之恩都把它抛在后头了。我很想告诉她们，不要忘记她们自己也有女儿的，以后的日子还很长远，希望她们也会有这样的一天！



事情都过去差不多两个星期了，我到今天还是吞不下这口气。妈，我不是要用金钱来表达我对你的一片心意，我真的还没有这样的资格，我只是很想，很想为你老人家带来最好，最难忘的一刻。我真的没有想到姐姐她们会做出这么大的反应，这是她们对我的不满而做的。妈，也许，这是上天的安排，在您临终之前看清您几个孩子的真面目。真相，其实都是很残酷的。

对不起，妈妈。我真的不希望让您看到这样的一个真相，我不应该让您老人家伤心，我相信，妈，您应该比我更了解你自己的孩子不是吗？

sambutan tahun baru

Setiap tahun apabila tibanya penghujung bulan December,semua orang dari seluruh pelusuk dunia termasuk juga pihak penaja masing-masing sibuk merancang aturcara untuk menyabut tahun baru.Negara kita juga tidak kurang hebatnya berusaha mengadakan aturcara untuk menyabut kedatangan tahun 2010.Konsert disini sana,kemuncaknya pula membakar bunga api di sini sana,pengaruh keseronokan sambutan tahun baru boleh dirasai sehingga pada kanak-kanak kecil dan remaja kita.Apa yang dipanggil oleh mereka"COUNT DOWN 2010".



Apakah aturcara atau program yang paling sesuai untuk kita sama-sama adakan bagi menyambut kedatangan tahun baru atau acara "count down" itu?Mengapakah kita sebuah negara Islam perlu mengikut apa yang negara barat yang lain buat untuk menyambut tahun baru?Mengapa negeri Jepun sebuah negara yang maju dan hebat di kacamata dunia boleh mengadakan aturcara keagamaan untuk menyambut kedatangan tahun baru tetapi Malaysia sebuah negara Islam tidak berbuat demikian?



Agak sedih bila melihat apa yang berlaku pada zaman sekarang,sambutan tahun baru disambut dengan tarian moden,dengan teriakan dan jeritan ,dengan minuman mabuk,dengan maksiat dengan tembakan bunga api yang mahal.Perlukah kita adakan ini semua untuk menyatakan kesukuran kita kepada Tuhan?
Sebenarnya Tuhan tak minta itu semua,kesukuran atas nikmat yang Tuhan berikan selama ini hanya dengan lafas "alhamdullilah" dari hati kita kepada Tuhan , hanya dengan solat kesukuran,bacaan doa memohon kepadaNya agar dipanjangkan umur dan dilimpahkan rezeki ,mengadakan solat hajat memohon kepada Tuhan agar dunia ini aman dan damai ,dijauhi segala bala dan malapetaka. Malangnya apa yang dihajatkan oleh segolongan manusia yang masih sedar dan insaf tidak kelihatan berlaku di negara kita pada ambangan sambutan tahun baru.



Mencegah lebih baik dari mengubat,tetapi apa yang dilihat hari ini agak jauh menyimpang.Pihak berkuasa dan Pihak mencegah maksiat bukan main sibuk bekerja keras pada malam ambang tahun baru bagi menahan pemuda pemudi yang mabuk,yang berkalwat ,yang berzina,yang melanggar undang-undang lalu-lintas,yang membuat kacau dan mengganggu ketenteraman orang awam!Dimanakah langkah-langkah dan plan pencegahan anasir ini dari berlaku?
Tangkap!Tangkap! dan Tangkap! adakah ini merupakan langkah penyelesaian masalah pemuda-pemudi menjadi liar hari ini?Mereka sudah melampau sehingga berani memukul dan mencederakan pegawai penguatkuasa !Peristiwa ini telah berlaku di Pulau Pinang baru-baru ini.Adakah ini salah satu tanda-tanda dunia sudah nak khiamat?Sebenarnya bukan dunia nak khiamat tetapi jiwa dan kemanuasiaan kita sudah khiamat dan telah sampai ke penghujungnya.



Apa kata ,sekiranya konsert -konsert dan pertunjukan bunga api yang menjadi aturcara lumrah ini digantikan dengan ceramah keagamaan dan ceramah kesukuran.Kita tanam rasa kesukuran,kita tanam rasa cintakan dunia di hati semua orang dengan ceramah-ceramah yang mendatangan kebaikan dan manfaat.Ia bukan saja boleh mendatangkan kebaikan malah juga dapat menunjukkan kepada dunia luar bahawa negara kita adalah sebuah negara yang beragama , yang sentiasa bersyukur dan menyayangi pemberian Tuhan atas muka bumi ini .Negara kita kaya dengan para cendikiawan dan tokoh agama,kalau ini semua dilakukan demi kebaikan serantau ,ia pasti akan mendapat sokongan dan sumbangan dari semua pihak.Dengan itu,ia sudah menjimatkan kos perbelanjaan negara dan rakyat.

Harapan akan menjadi kenyataan sekiranya ia diambil serius oleh semua pihak.Ingat ,dunia hari
ini sudah menunjukkan tanda-tanda sakit,dunia hari ini memerlukan kita,kita yang digelar manusia untuk memulihkannya dari penyakit dan kesakitan!