离开

离开这里，离开这个家，这个念头已经想了很久了。我相信总会有这一天。我已经厌倦了现在的生活，我觉得活得很勉强。我很想活出以前的我，不为别人，为我自己，跟自己的感觉走，不知道什么时候我才可以这样。。。我现在的生活太没意思了。。。。我不要这样的！！！我很讨厌我自己，为什么不能放下现在的立场，远走高飞。。。

我活得很委屈，很悲观，很不像我，只有自己才知道。。。每当伤心的时候眼泪只能向心里流，这个家永远都不是我相依靠的港口，没有温暖，没有爱，没有温馨，没有默契，没有安全感。。。
是我没有付出，还是这个家本来就是有问题？？？？
我付出太多，太多了，直到这个家的成员觉得很多东西和事物都是我应该做的。太谎聊了不是吗？

离开吧，
去一个自己向往的地方
找回以前的小我
活出人生的最高点
让生命告诉你
外面的世界更精彩！

Suara hatiku

Pertemuan aku dengan dia
 dua abad yang lalu telah di akhiri dengan
satu ikatan.........
ikatan ini telah menyatukan dua hati dan dua keturunan yang berbeza
disudahi dengan lafaz akad........disempurnakan di atas jinggang pelamin
sahabat handai ,jiran tetangga semuanya begitu kagum menyaksikan peristiwa bersejarah ini
saat berganti minit,jam berganti hari,minggu berganti bulan,tahun berganti.......

Kemanisan perhubungan kami semakin hari semakin pudar......
harapan yang penuh di dada,keseronokan yang ingin ku gabai semuanya
tidak kesampaian......ternyata aku ini terlalu mentah dalam menilai .. ......
diharapkan cerah sampai ke petang rupa-rupanya hujan turun di tengahari
keluarganya tidak dapat menerima kehadiranku
terlalu banyak rajau dan duri aku tempuhi ,tomahan dan cacian yang aku dengar
namun aku diam ,aku simpan semua di sudut hati kecilku ini
hanya air mata yang menemaniku di waktu malam,pena yang mencatatkan ketidakpuasanku dalam dairi......

Aku lepaskan segalanya untuk mengejar kebahagiaan bersama dia
aku tinggalkan kawan-kawanku ,aku tinggalkan ibuku ,aku tinggalkan adik-beradik ku
semata-mata untuk hidup bersama dengan dia,tapi ternyata selama ni hidupku tak bahagia,hidup aku terseksa.....jiwa dan raga ,zahir dan batin.
kini dia sudah berubah,tiada lagi belaian kasih,tiada lagi kata-kata yang menghiburkan hati,tiada lagi pandangan mesra,tiada lagi gurauan ........
yang ada hanyalah ungkitan ,suara-suara sumbang,suara-suara tengking,kata kata kesat.........
rumahtangga semakin tergoyang,hubungan kami  semakin renggang.....hatiku semakin hancur!

Terlalu seksa..........terlalu perit.......terlalu sakit ..........
aku tak sanggup lagi meneruskan kehidupan sebegini.......tak sanggup.............


Aku pasrah.....aku serah.......aku mengalah dengan ketentuan Mu
aku rasa hanya samapai disini saja yang mampu aku lakukan
biarlah apa yang akan terjadi,aku terima saja pemberian Mu kepada ku
aku terlalu letih,terlalu hampa,terlalu .........tiada kata-kata lagi yang boleh aku lafazkan
Ya Allah,engkau yang menentukan terbaik untuk ku...........

suamiku penghibur mak janda

Bila kita sebut saje mak janda,ramai orang yang akan beranggapan serong dan negatif terhadap mereka.Mengapa?Sepatutnya kita perlu simpati dengan golongan ini yang lebih memerlukan perhatian........Sebab terlalu ramai mak janda yang ada di luar sana suka melayan suami orang,suka kacau hal rumahtangga orang.Ini telah membuatkan ramai isteri-isteri merana,menangis kerana kehadiran mak janda telah mengoyangkan keharmonian rumah tangga mereka,apakah ini hanya cerita semata- mata atau realiti yang sedang berlaku di alam nyata?Tepuk dada tanya selera masing-masing.....

 Suamiku juga tidak ketinggalan termasuk dalam golongan lelaki yang perihatin terhadap kaum mak janda ini.kasihan....dengan kehidupan yang pernah mak janda lalui,mula dengan niat ingin menolong,lama-lama sudah tertolong apa yang selama ini tidak ditolong orang lain .Maka ,termakan budi,body juga akhirnya digadaikan.

 Sebenarnya diriku tidak pernah ada niat dan pandangan serong terhadap golongan wanita yang di panggil mak janda.Bagi aku,tiada siapa pun di dunia ini inginkan dirinya diceraikan oleh suami kalau rumahtangga itu aman dan harmoni.Masing-masing ada cerita disebalik panggilan tersebut.

Sepanjang penglibatan suamiku dalam kerja part-timenya sebagai pemandu teksi,banyak cerita yang dibawa balik olehnya setiap kali dia terserempak dengan mak janda -mak janda ini.Aku cuma dengar saje dan tiada apa yang menarik minat untuk mengetahui dengan lebih lanjut cerita -cerita itu.kadang-kala aku selik sedikit nasihat untuk dia jadikan panduan.entahlah,mungkin selama ini nasihat yang aku beri itu tidak pernah masuk dalam telinganya sampailah kehari ini,diri dia telah terperangkap dengan keperihatinannya sendiri........

Selepas kejadian penglibatan suamiku dengan aktiviti mak janda,aku mula perhatikan golongan kaum hawa ini,,,,,sebenarnya diri mak janda yang mula berjinat jinat dengan suami orang ini mempunyai masalah peribadi dan perwatakan yang agak melampau dan kurang disenangi oleh kaum sejenis tetapi amat digemari oleh kaum adam .Mereka rasakan dirinya  kurang diberi perhatian dan dihargai oleh suaminya dulu lalu selepas dirinya diceraikan mereka cuba menonjolkan apa yang ada pada diri mereka sebagai seorang wanita sejati .mereka mahu diri dibelai,dimanja,di sayangi dan yang penting adalah perhatian yang sepenuhnya.

.Bila timbulnya pergolakan dan ketidakharmonian rumahtangga,si isteri selalunya akan mengalah.Itu semuanya berlaku di zaman emak dan ayak dulu ,tetapi di zaman sekarang,sisuami sebenarnya sudah lupa bahawa isteri-isteri di era IT ini mempunyai pekerjaan yang mampu menyara hidup diri sendiri dan juga anak-anak bila tanpa siuami di sisi.Ini agak menyedihkan kaum suami.Bagi diriku,ia amat rugi bagi sisuami.Yang indah di depan mata tapi buta untuk menilai......yang buruk di luar sana tetapi celik memandang.Apakan daya itu semua lumrah hidup dan keegoan seorang lelaki,biarkan dia hanyut,biarkan dia pergi,biarkan dia ............

wahai suami suami di luar sana,
tolong
bukalah mata,pasangkan lah telinga
bersihkanlah hatimu
Allah memilih calon isterimu adalah
 mengikut kesesuian peribadimu masing-masing
Ingat
isterimu itu adalah satu amanah dari Allah
Tanggungjawabmu keatas dirinya adalah
jagalah dia dengan baik
bimbinglah dia ke jalan yang betul
sayangilah dia seperti mana yang engkau sayang kepada Allah
isterimu adalah teman mu yang sejati
jangan lukai hatinya,jangan sakiti dirinya
Allah tidak akan teragak agak mengambilnya darimu
sekiranya engkau telah melanggar syarat yang telah ditetapkan olehNYA

伤心的时候可以回妈妈家。。。感觉很好

当我伤心的时候，第一个想去的地方就是。。。。回妈妈家。每当妈妈看到我一个人回家时，她老人家一定知道事情不妙了。她不会问我什么事，就只是会问我为什么没带我儿子来。妈妈她就是这么了解我。

前两天我和老公又吵架了，这次吵得很凶。吵到打了起来，他对我动了手，打到我脸上。
第一次对我动手，打碎我的心，也打醒了我这二十三年的梦。打得好，是时候醒了，是时候我该放手，放下这段没有结果的感情。。。没有幸福的婚姻。。。。。

眼泪，不会为这场争吵带来扑救，道歉也不会弥补我内心的痛，沉默无语更加深那滚滚的愤怒和反感。。。。恨不得一。。。。
放手，放弃，放掉，放开，就是放下我自己。。。。

妈妈，她永远都会明白我内心的委屈，对她讲完我的不满，我的不快乐，我的愤怒，我的无助。。。。讲完后，我整个人真的很轻松起来，内心不再有那种苦苦，酸酸，辣辣的感觉。。。
妈妈家，永远是我的避风港。

破碎的心
痛苦的感觉
沉重的脚步
看着那长远的路
唉。。。。。
很难，很无奈
还要走下去？？？？

现实vs 理想

当一个人走了一段路的时候，他会很想生活在自己想往的圈子里，那舒服，安全，稳定的感觉只有自己才会感受和享受。人，老了，也会有这样的倾像，就是一直想要活在自己梦想的地带。一个完全属于自己的范围，不要有太多的commitment。。。。。然而，这样的生活，却要牺牲了这个那个。。。。太没意思。

现实，永远都是残酷的。总是要和自己的良心和口袋过意不去，总是那么的无奈，总是那么的难以先择，难以决定。。。。

面对它，太难。。。。丢弃它，却太可惜。。。。追求它，太遥远。。。。。

该如何？

生活在今天的社会里，我们很多时候都把自己的个性戏剧化，把自己的真情隐藏，把良心遮盖。活在肤浅的岁月里，过这行尸走肉的日子让我觉得很累，很迷失。。。。。。

以前的我是很爽快的，很有帅气，很直接，做事从来不婆婆妈妈的。可是现在的我怎么变得。。。。太多的东西在我的脑海里旋转，当下的义务，当下的责任，当下的工作。。。。。我多么希望自己一个人活着，过我想过的生活，做我想做的事，没有牵挂，无忧无虑。。。。活出我自己！

陪妈妈吃饭

我请假两个星期，本来打算去很远很远的地方隐居一段时期的，把那烦人的工作抛开，放松一下心情。可是，有些事情我们可以策划，不过安排的还是祂。没做工的这几天，心情满好的，做些自己喜欢的事情，多点时间陪孩子和老公，重新培养失去很久的亲情和欢乐。日子好像过得还好。。。。

今天，约了妈妈一起吃饭，我那宝贝孩子也一起去。我们吃的並不是山珍海味，大鱼大虾，有冷气的餐厅。我知道妈妈从来都不会喜欢这样的奢华。我们去的只是路边的饭店，吃的是乡下的日常饭菜。我们一边吃一边聊天，她看到我孩子吃得很开心，妈妈她也笑了。可以看到妈妈脸上的笑容那才是窝心。。。。她的开心也就是我的开心。很久没跟妈妈一起吃饭了，其实，她老人家一直都很明白我的处境和不便，嗐，是我这个做女儿的不孝，太在乎自己的内心，自己的心情，从来都没替她老人家想过，妈妈的寂寞，妈妈的不便，妈妈的。。。。难到，跟妈妈吃顿饭有这么难吗？

我自己也是人家的妈妈，其实如果有一天，自己也像妈妈一样老了，我 也很想孩子有时间陪我吃饭，聊天。。。。。

Back to nature.....find back the lost Me

Sign up my unpaid leave ,   i  am leaving the hospital for two weeks.I hope this is a best choice for me ever.i have been working for 16 years,never came a cross my mind to leave my work place for so long.....it is a first time and may be will also the last in my life.

Me  back to nature ,back  to the  life that i want to be.can it last for ever? I hope so......

I feel so relax,my mind nothing to wonder,i can breath the fresh and nice air out  there,i can touch the tree,touch the earth touch the water,I can even hear the bird song,the running water from the stream.wah,back to the nature is great!!.I find back the lost Me ,the previous me, Me still in touch with nature.How nice to feel that we are still alive,we are still God's creature,we are still part of the world......

I do feel lost sometimes,feel sad and feel angry with the people around me but now when I open my eyes see the things around me,I feel that life is still ........great.

within this 2 weeks ,actually i need to make up my mind whether to " stay" or "to go "It is hard ,but I will try my best to work out something which is good for me.My collegues always remind me that it is not easy to survive without working  .I know what they mean but they will never understand how I feels .......Facts of life ,nobody can  change it,I need a space to breath,I need s shoulder to cry on I need a hand to hold on ,i need  to see my future......

Me,
lost
some where out there
confused
move forward or stay?
hopeless heart
heavy limbs
it is.....hard
turn back?
people around me
warm smile
nature around me
make me feel alive......